KENNIS – BLOG

GEPUBLICEERD OP 10 MAART 2021

De andere kant belicht (deel 2): Hoe is het om starter te zijn op de woningmarkt?

Naomi Mae Poppinga conceptontwikkelaar bij U.Minds

AUTEUR: NAOMI MAE POPPINGA

Een voorliefde voor wonen, verschillende woonplekken, een prachtige reis naar Nieuw Zeeland en een ‘valse’ start op de woningmarkt. In mijn eerste blog heb je hiermee kennis gemaakt. Ik nam je mee in mijn gedachtengang tijdens het begin van de woningzoektocht van mijn vriend en mij. Wat mag en kun je als starter verwachten, maar vooral: hoe start je? In dit deel ga ik in op de ervaringen met huurmakelaars en de dingen die we hebben meegemaakt tijdens het begin van onze huizenzoektocht.

Ik kwam terecht bij een vastgoedmanager die woningen verhuurt voor een grote vastgoedbelegger Perfecte nieuwbouwwoningen met een goede huurprijs. Het leek een lot uit de loterij. Inmiddels had ik geleerd dat ik zodra ik een nieuwe woning zag op een website, vlot en adequaat moest reageren: bellen, mailen en een bezichtiging plannen.

Al snel kwam ik erachter dat we ons moesten inschrijven en dat we dan na drie maanden iets zouden horen. De woningen die op de website staan, waren eigenlijk allemaal al verzegd. Vanwege onze onzekere situatie had ik nog gebeld of de tijdelijke baan van mijn vriend geen probleem zou zijn. “Nee joh, geen probleem!” Kreeg ik terug: “Stuur een aantal loonstroken mee van voor je reis en het is prima.” Dat hadden we direct gedaan. En toen begon het wachten.

Ondertussen waren we via een andere instantie uitgenodigd voor een bezichtiging voor een woning aan een druk plein. Ik was niet echt overtuigd van de woning, maar wie weet zou het enorm meevallen. Eén woning moet de eerste zijn. Uit nieuwsgierigheid was ik te vroeg gekomen zodat ik de buurt kon verkennen. Ik vond het geen fijne sfeer; veel steen en veel auto’s. Ik maakte een filmpje en werd aangesproken door een groepje personen (75+). Ze vroegen of de omgeving het waard was om te filmen. “Eerlijk gezegd niet,” reageerde ik.

“In mijn hoofd gingen bepaalde radertjes draaien: wil ik hier inderdaad wel wonen? Is dit het waard?”

Tijdens de bezichtiging werd al gauw duidelijk dat dit niet de woning was. Het leek alsof alle buren net een sigaret op hadden gestoken en de geur van uitlaatgassen was overweldigend. De ramen in de woning konden enkel op een kier en de keuken vormde slechts een krappe hoek.

Dus we bleven maar wachten tot die drie maanden over waren. Maar dat duurt heel lang en daarom gingen we ook bij andere verhuurmakelaars kijken. Bovendien moet je goed doorhebben wat de aanbieders zijn in de markt en wat hun standaarden zijn.

Verschillende soorten huizen voor een starter op de woningmarkt

Er volgden meer bezichtigingen. Eén woning was perfect. De ligging, de indeling, het dakterras… alleen de huurprijs niet zo zeer. Toch wilden we het wel proberen: je weet maar nooit. Ik stuurde gauw een bericht en een paar dagen later ging ik kijken – dit was de eerste échte optie.

Het verlossende woord van de verhuurder zouden we krijgen op donderdag, een paar dagen na de bezichtiging. Dus op donderdag zaten wij vol spanning te wachten. Maar de hele dag hoorden we niks. Toen we aan het einde van de dag zelf maar gingen bellen, kregen we te horen dat ze het vrijdag voor vier uur gingen laten weten. Het werd vrijdag vier uur en uiteraard weer geen bericht. Aan het einde van de dag zat ik op de site van de verhuurmakelaar en zag ik ‘onze’ woning er opeens weer opstaan. Kortsluiting! Dat doe je toch niet zonder iets te laten weten?! Zaterdag hoorden we dat de verhuurder voor een ander stel had gekozen.

Gelukkig leek het via weer een ander bedrijf beter te gaan. Ik had door dat als zij een post op Facebook plaatsten, de woning ook nét op de website kwam. Tot drie keer toe was ik er daardoor heel snel bij en werden we uitgenodigd om een woning te bezichtigen.

“De woningen waren alle drie ruim, hadden een prima ligging, (zowel ten opzichte van het centrum als van de zon) en hadden ook alle drie een ‘meh-liever-niet-prijs’”

Dat laatste neem je voor lief in een stad als Utrecht. Het contact met de verhuurmakelaars verliep goed en ik kon altijd met vragen bij ze terecht. Ze werkten met een fijn systeem. De eerste keer moesten we ontzettend veel informatie verzamelen. Daar zijn we beiden wel een dag mee zoet geweest. Het voordeel was wel dat toen eenmaal al die stukken verzameld waren, de keren daarna alles heel soepel verliep.

Het volgende hebben we twee keer te horen gekregen: ‘jullie lijken ons perfecte huurders en we gunnen het jullie enorm, alleen financieel gezien verkiest de verhuurder iemand anders boven jullie’. Dat was de eerste keer enorm zuur. We waren toen in de running voor een huis met twee kamers, een tuin én opberghok. Het grote voordeel aan dit huis was de ligging: in de wijk tegenover mijn oude huis, vlakbij centraal station en onze favoriete hotspots.

De tweede keer waren we in een huis met twee grote slaapkamers, een minituintje en hok. De ruimte van die woning leek mij wel echt beter dan de eerste. Maar wederom vanwege onze financiële situatie waren we het niet geworden. We waren er toen even helemaal klaar mee en besloten onze zoektocht tijdelijk stil te leggen.

Naast de vraag of je een huis volgens anderen kunt betalen, is het überhaupt lastig om je eigen budget te formuleren. Er komt een hoop gevoel bij kijken. Je kunt bijvoorbeeld wel zeggen dat je tot maximaal € 1300,- gaat, maar het gaat er uiteindelijk om wat je ervoor terugkrijgt als ‘thuis’ en of dat het waard is. De ene woning van 60m2 is de andere niet. Per woning is het aanvoelen of het goed voelt. Bij mij ging dat ongeveer zo: is het praktisch in te richten, is het licht, kloppen de verhoudingen, wat is mijn gevoel bij de omgeving, wat is mijn uitzicht, kunnen we er gemakkelijk parkeren en ga zo nog maar even door.

Kasteeltje doen dan maar?

Voor sommige mensen is een huis enkel een verblijfplaats: Overdag ben je toch weg, ’s avonds ga je sporten en je ziet je huis amper. Bij mij ligt dit net even anders. Voor mij is een huis – ook al is het tijdelijk – een plek waar je thuis komt, weer oplaadt en waar je energie van krijgt.

Inmiddels waren de drie maanden voor onze allereerste verhuurmakelaar voorbij. We hadden nog niks gehoord. Ik ging erachter aan, maar we kregen slecht nieuws: Vanwege het huidige werk van mijn vriend, kwamen we niet in aanmerking voor de ‘perfecte’ woningen van de vastgoedbelegger. Daar hadden we dus 3 maanden op gewacht.

Om dit deel van mijn verhaal toch positief te beëindigen: Mijn vriend had net het nieuws gekregen dat hij kon beginnen aan een proefperiode als bedrijfsleider. Eindelijk een vaste baan in het vooruitzicht. Binnenkort zouden we onze zoektocht weer kunnen gaan voortzetten. Wordt vervolgd!

Cta van conceptontwikkelaar Naomi Mae van U.Minds

NAOMI MAE POPPINGA – CONCEPTONTWIKKELAAR

Wij bloggen regelmatig en lezen voor jou alles wat er te lezen valt over proces architectuur, co-creatie en gebiedsontwikkeling. En delen elke maand alleen wat we écht de moeite waard vinden via